Ayrıntılı arama

Puan

—

Bölüm

455

Okuma

67 saat

Durum

Devam ediyor

[Sonsuz Regresyon Türü] Böyle bir tür var. Hangi romanda olursa olsun, geri dönüş bir hile kodudur! Peki ya bu yetenek [Sonsuz Regresyon] olursa? Kötü sonlardan korkmaya gerek yok; nasılsa başkahraman eninde sonunda mutlu sona ulaşacaktır. “Hile koduymuş, hadi oradan.” Bizzat denedim, öyle değilmiş. Romanlarda anlatılan regresör başarı efsaneleri aslında yalan haber…! Hepsi alçakça bir propagandaymış…! “Bu döngü de mahvoldu.” Bu bir başarı hikâyesi değil. Bir başarısızlığın ardından kalanların hikâyesi. 1183 döngülük tecrübeye sahip birinin anlattığı içten, gerçek bir hayat belgeseli şimdi başlıyor!

Puan

—

Bölüm

112

Okuma

52 saat

Durum

Tamamlandı

Zorian, mütevazı bir aileden gelen, yeteneği ortalamanın biraz üzerinde genç bir büyücüdür ve Cyoria'nın büyü akademisinde üçüncü yılını okumaktadır. Hırslı ve huysuz bir gençtir; kendi geleceğini güvenceye almak ve ağabeylerini kendisinden üstün tutan ailesinin etkisinden kurtulmak dışında pek bir şey düşünmez. Bu yüzden ne gereksiz oyalanmalara ne de başkalarının dertlerine ayıracak vakti vardır. Ne var ki zaman, birazdan bolca sahip olacağı bir şeydir. Cyoria'nın yıllık yaz festivalinin arifesinde öldürülür ve ayın başına, Cyoria'ya gidecek trene binmek üzere olduğu ana geri döner. Belirgin bir sonu ya da çıkışı olmayan bir zaman döngüsüne aniden hapsolan Zorian, önündeki gizemi çözmek için hem kendi içine hem de dışarıya bakmak zorunda kalacaktır. Çünkü onu çözmek zorundadır: Zaman döngüsü onun için yaratılmamıştır ve tehlike her köşede pusudadır… Tekrar, öğrenmenin anasıdır; ama Zorian'ın yeniden denemek için önce hayatta kalmayı başarması gerekir. Büyülerle dolu bir dünyada, zamanda yolculuk eden biri bile ona kötülük dileyenlerden güvende değildir.

Puan

—

Bölüm

1.215

Okuma

123 saat

Durum

Tamamlandı

Tuhaf kokulu cenaze arabası girişin önünde yavaşlayıp durdu. Tavanda seken çakıl taşlarının sesi duyuluyordu. Koridordan ayak sesleri geliyordu; yan odada da biri testereyle bir şey kesiyor gibiydi. Odanın kapı kolu hafifçe takırdıyordu, banyodaki musluk da sıkıca kapatılmış olmasına rağmen damlamayı sürdürüyordu. Yatağın altında kendi kendine yuvarlanan bir lastik top vardı. Yerde birbiri ardına ıslak ayak izleri belirmeye başladı. Gece saat üçte Chen Ge, elinde bir satırla odadaki ısıtıcının yanına saklanmıştı. Aradığı numara sonunda cevap verdi. “Ev sahibi, ‘ev geceleri biraz kalabalık olabilir’ derken bunu mu kastediyordun?!”